miércoles, 28 de septiembre de 2011

Artículo en el diario El País

De Entrimo al cielo de Buenos Aires 

Argentina reconoce a un emigrante ourensano que fue pionero de la aviación

JOSÉ LUIS ESTÉVEZ  -  Buenos Aires 

EL PAÍS - 02-11-2010
La vida de Manuel González daría para un guión de Hollywood si alguien se lo propusiese. En los tiempos en que un avión era tan insólito como ahora una nave espacial, este ourensano de Entrimo se convirtió gracias a sus habilidades mecánicas y a su afán de superación en uno de los pioneros de la aviación en Argentina, el país al que había emigrado en busca de mejores oportunidades.
Uno de sus nietos, Alejandro Callari, se ha propuesto sacar a la luz detalles desconocidos sobre la vida de su abuelo y se ha encontrado con sorpresas. Una de ellas fue al descubrir que González llevó en su avión durante un accidentado viaje al famoso cura de Beiro, o que entre sus hazañas figura la de ser el piloto del primer salto en paracaídas en tierras australes.
González se marchó de Entrimo cuando apenas contaba 13 años de edad con el deseo de aprender mecánica en Argentina, entonces considerado un país muy avanzado en esta disciplina. Llegó a Buenos Aires en solitario y se convirtió en mecánico de automóviles. Sus conocimientos le permitieron ser uno de los primeros montadores de aviones en Argentina, ya que los aparatos llegaban desde Francia en cajas y apenas existían personas que supieran cómo montarlos. En la segunda mitad del siglo XX el mecánico ourensano ya se codea con ilustres de la aviación en aquel país, como Jorge Newbery, que hoy da nombre al aeropuerto de vuelos domésticos de Buenos Aires, o Angel María Zuloaga, creador de la Fuerza Aérea Argentina. González aprende a manejar las aeronaves y obtiene una de las primeras licencias de piloto del país. Su pericia le lleva a convertirse en instructor de vuelo, con alumnos civiles y militares.
El nieto de González ha investigado en los diarios de la época las aventuras aéreas de su antepasado y entre ellas hay curiosidades como el hecho de que fue el primer piloto que logró soltar a un paracaidista sobre Buenos Aires. Se trataba de otro español, Carlos Greco, y la hazaña se realizó el 19 de marzo de 1915 en Quilmes, zona sur de la capital. La acción era muy arriesgada porque los aviones de entonces eran frágiles, y al lanzarse el paracaidista se descompensaba el peso de la aeronave y podía caer. González, que pilotaba un biplano Farman, logró solucionar este problema. El espectáculo se realizó con éxito.
Otra de las curiosidades fue su encuentro en Buenos Aires con el cura de Beiro, una de las figuras más destacadas del movimiento agrario gallego. En septiembre de 1915, según se relata en una crónica de la época, González realizaba vuelos de exhibición durante un almuerzo de la colectividad española. Uno de los pasajeros fue Basilio Álvarez Rodríguez, el cura de Beiro. Durante el vuelo hubo un problema técnico y el avión acabó cayendo en lo que hoy es el barrio porteño de Barracas. Tanto piloto como pasajero salieron ilesos. González pudo seguir volando y el cura de Beiro acabó siendo una figura histórica del galleguismo.
Los accidentes con este tipo de aviones eran frecuentes. Callari explica que en sus conversaciones con mandos de las fuerzas aéreas argentinas, éstos todavía no pueden explicarse cómo González realizaba operaciones tan arriesgadas como aterrizar varias veces con su avión en medio de descampados durante un viaje para arreglar los desperfectos y seguir camino. "Los pilotos de entonces resolvían situaciones aparentemente imposibles. Hoy sería impensable que alguien pueda hacer lo mismo, si una avioneta hace un aterrizaje forzoso ahí se queda hasta que vienen a llevársela", explica Callari.
Durante un tiempo González compaginaba su pasión por los aviones con el trabajo como chófer para una familia acomodada de Buenos Aires y fue ese trabajo el que le permitió conocer a la que sería su mujer, Celia María Lavarello, con la que se casa en 1916. Pocos años más tarde se irían juntos a Entrimo. González se vio forzado a regresar por los problemas de salud de sus padres. A él todavía le conocen en su pueblo como "el piloto" y a su mujer como "la argentina", como tuvo ocasión de comprobar Callari durante un viaje que realizó a Entrimo hace unos años, donde recibió la acogida cariñosa de muchos familiares.
En un pueblo de Ourense de los años veinte la posibilidad de volar era prácticamente una quimera, pero el espíritu innovador de González no había muerto. Fue el creador de la primera línea de autobús que unió Entrimo y otros pueblos con la capital orensana. Murió en 1927, con 39 años, al parecer de una pulmonía. Nunca pudo regresar a Argentina. Su tumba todavía puede verse en el cementerio de la aldea de Ferreiros y sobre la lápida puede distinguirse la silueta de un avión. Simboliza un sueño que sigue vivo incluso después de su muerte.

viernes, 23 de septiembre de 2011

Os Canastros

Hoxe vou falar sobre outra das maravillas do patrimonio arqueolóxico galego.

Os hórreos  son unhas das construccións típicas de Galicia. O seu nome varía dependendo da comarca ou zona. En Entrimo chámanse canastros.

Estaban destinados o secado do gran, a garda-lo millo e a defendelo dos bichos. Por eso están levantados por uns pes e con boas condicións de ventilación. Cousa moi necesaria en Galicia por o seu clima húmedo.
Xa hai escritos romanos do século I AC que mencionan os canastros pero é difícil saber cando exactamente empezaron a contruirse .
Durante séculos o cereal  foi un alimento moi importante en Galicia. Coa incorporación do millo produciuse un gran aumento na construcción de canastros e de muiños. Nos canastros a xente gardaba as espigas e nos muíños fabricaban a fariña coa que logo se cocía o pan no forno.

Os canastros están formados por cámaras rectangulares coas paredes de pedra ou madeira (ou mixtos) que descansan sobre uns pés de pedra, a fin de protexe-lo da humidade do chan.  A cuberta a maior parte das veces é de tella a dúas augas pero tamén pode ser de palla ou granito.  Normalmente ten unha cruz ou pináculo como adorno. Accédese a eles por escadas.
Para facilita-la ventilación destes graneiros, ademais de ter aberturas para o aire, dispóñense en lugares abertos nos que o vento circula con facilidade, como as eiras onde encontramos varios canastros xuntos.


Constan de varias partes, como por exemplo os tornarratos ou os tornaformigas cada unha coa súa función. No debuxo que vedes á beira están detalladas.


hórreos de galicia
Imaxen sacada de http://horreosdegalicia.com

Esta imaxe saqueina de http://horreosdegalicia.com/. Unha páxina estupenda que vos recomendo a todos que visitedes.
Está chea de fotos espectaculares!!! 

Aquí vos deixo unhas fotos do canastro en Bouzadrago que pertencía a meus avós
Canastro de meus avós en Bouzadrago (Entrimo)
.

miércoles, 21 de septiembre de 2011

Entrimo: ¿Onde é?

¡Aquí vai unha nova edición do "¿Onde é?"!
Veña entrimeños a ver quen acerta...


Capela de Asperelo en Entrimo
Posted by Picasa

viernes, 16 de septiembre de 2011

Os cruceiros




Segundo a Wikipedia (http://gl.wikipedia.org/wiki/Cruceiro) os cruceiros naceron con unha función relixiosa, cristianizando alguns lugares nos que en alguns casos se celebraran cultos pagáns. 
Son moito máis que unha marca nun lugar ou unha linde entre parroquias. Son sinais de identidade da aldea ou da parroquia, lugares de encontro e de referencia na vida diaria da xente da aldea. Os cruceiros son obxectos sagrados e, por extensión, tamén o é o lugar onde se levantan.
Cruceiro de Ferreiros
Atopamos cruceiros en lugares públicos, principalmente encrucilladas, beiras de camiños, adros de igrexas etc  
Ante os cruceiros rezábase polas ánimas dos mortos e pedíase axuda a Deus. Alguns tamén se ergeron en puntos nos que tivo lugar unha morte violenta buscando dar descanso á alma da vítima. Neles buscouse protección, quizais por eso hai tantos cruceiros nas encrucilladas e nos camiños ó cemiterio.
Outros erguéronse na praza da aldea para protección da xente e no campo da feira para a protección do gando.
Castelao defendía a tese de que os cruceiros foron introducidos en Galicia por influencia das viaxes de San Vicente Ferrer que estivo por terras galegas en 1412 e trouxo o modelo das cruces de termo. Tamén viaxou pola Bretaña francesa en 1419, onde morreu, de ahí a semellanza entre os cruceiros galegos e bretóns.
Os crueciros son esculturas de pedra de granito, de entre 3 e 5 metros, coa cruz na parte superior. Alguns dos cruceiros ten a cruz soa e outros son mais elaborados, dependía dos recursos económicos da persoa que encargara a sua construcción.
Cruceiros na Terrachán


Básicamente ten os seguintes elementos:
- O pedestal, peza normalmente cuadrangular, cúbica. As caras poden ser lisas ou con algunha inscripción co nome de quen o encargou.
- O fuste ou vara: columna de sección cuadrangular, octogonal ou cilíndrica.  Pode te-la superficie lisa ou decorada .
                    
Cruceiro en Galez                                              
- O capitel imitando os estilos arquitectónicos clásico, románico ou gótico, con volutas, follas, caveiras, anxos, santos etc.
- A cruz, cun Cristo  crucificado, só, coa Virxe ou con anxos.
- O pousadoiro, unha mesa situada xunto á base do cruceiro. Esta parte non a encontrei en ningún cruceiro de Entrimo.


    viernes, 9 de septiembre de 2011

    Entrimo: ¿Onde é?

    Entrimeños de orixen, de adopción, de corazón... Descubramos Entrimo xuntos!!
    ¿Atrevédesvos a adiviñar de que lugar de Entrimo é esta imaxe?

    Carballo grande na Feira Vella (Entrimo)

    Deixade as vosas respostas aquí ou no facebook de Entrimo

    martes, 6 de septiembre de 2011

    Festas de Entrimo

    Pulpo a feira
    ¡Un ano mais durante as vacacións en Entrimo poidemos disfrutar das festas nas aldeas!
    Da música das orquestas, da empanada, do pulpo a feira, do roscón, das alboradas...
    
    Empanada
    
    Ainda que moitas das festas se foron perdendo co paso do tempo outras mantense co esforzo económico e de dedicación dos veciños.
    Vou facer aquí un resumo das festas que de acordo coa miña familia e veciños algunha vez se celebraron e das que se seguen a celebrar.


    Guxinde:
    Festa do Carme o 16 de xullo con Misa e comida compartida
    Festa en honor a San Salvador o día 6 de agosto
    Pereira:
    Antigamente facíase por Pascua a festa da Virxen, en xuño a de San Antón e en novembro a de San Facundo.
    Agora a da Virxe cambiou de fecha para o día 4 de agosto.
    Bouzadrago:
    Festa en honor do apóstolo Santiago o 25 de Xullo
    
    Alborada o 21 de agosto por Ferreiros
    
    Ferreiros:
    Faise a festa da Magdalena o 22 de Xullo con misa e comida compartida entre todo o pobo.
    E como non houbo acordo para cambiar de día a festa en honra a Virxe da Sobreira que tradicionalmente se viña celebrando o día 8 de setembro, e Ferreiros é un pobo moi festeiro, actualmente mantense a festa do día 8 e faise outra o 21 de agosto.
    Terrachán:
    O 14, 15 e 16 de agosto son as festas na honra de Santa María.
    Perdeuse a festa que se facía no barrio do Santo por San Xoan.
    
    Banda de gaitas de Entrimo


    Casal:
    Celébrase San Miguel o 29 de setembro
    Galez e Feira Vella:
    O 1 e 2 de agosto festas de San Félix
    Asperelo:
    Perdeuse a festa da Virxe dos Remedios que se celebraba por ano novo

    As Quintans:
    Perdeuse a festa de San Antón que se celebraba no mes de xuño
    Olelas:
    A festa que tradicionalmente se facía por Pascua cambiou para o 19 de agosto
    Illa:
    Ainda que se perdeu a festa que se facía por Corpus continua a do San Lourenzo o 9 e 10 de agosto
    Lantemil:
    A festa que se facia por Pascua na honra da Virxe das Neves cambiou agora para o 5 de agosto
    Queguas:
    Perdeuse a festa que se celebraba por San Xoan
            
    Venceans:
    Antes facíase a festa de San Tomé en decembro
    Vilar:
    Perdeuse a festa de San Munin que era o 19 de abril

    martes, 30 de agosto de 2011

    Artículo no Xornal de Galicia

    Entrimo, o Amazonas de Galicia

    Din que o mundo ten, ou tiña, o seu pulmón verde na selva do Amazonas. En Galicia temos a Entrimo. Os montes do municipio ourensá absorben anualmente, xunto aos outros catro concellos da comarca da Baixa Limia e Calvos de Randín, emisións de carbono equivalentes a 87.200 vehículos a motor. Esta cifra supón a metade do parque móbil da provincia de Ourense, fixado en 175.000 vehículos en 2009. Así o reflicte un estudo que avalía a capacidade ambiental dos bosques da zona, promovido polo Concello de Entrimo dentro do programa Emplea Verde da Fundación Biodiversidad. Esta entidade, que xestiona o Fondo Social Europeo, concedeulle ao concello ourensán unha subvención de 205.000 euros para desenvolver esta iniciativa, que pretende crear emprego e mellorar o medio ambiente en Galicia.
    Entrimo foi o único municipio do Estado que se sumou a este proxecto europeo, que comezou en outubro do 2009 e rematará o próximo mes de maio. “Fixemos diversos cursos na Baixa Limia nos que participaron 1.800 persoas, sobre todo autónomos, hostaleiros e xente relacionada co sector forestal. O obxectivo era impulsar o turismo na zona e crear postos de traballo”, indica a directora técnica do programa, Sandra Martínez. De feito, nos próximos meses inaugurarase un centro na fronteira con Portugal para “realizar transaccións de madeira de forma respectuosa co medio”, indica.
    Segundo Martínez, unha das características deste “pulmón verde” é que “a propiedade do monte non está tan fragmentada na bisbarra como noutros lugares de Galicia, co que existe un maior número de montes públicos”, o que “facilita a xestión conxunta”. Ao seu xuízo, na inclusión de Entrimo no programa europeo influíu a recente declaración pola Unesco como reserva da biosfera do parque Gerês-Xurés, entre o nordés de Portugal e o suroeste da provincia de Ourense.

    Mais información en:

    http://www.xornal.com/artigo/2011/04/22/galicia/entrimo-amazonas-galicia/2011042200061000210.html

    miércoles, 24 de agosto de 2011

    Paisaje

    Paisaje granítico en Entrimo
    Estos días de vacaciones en Ferreiros he podido disfrutar de uno de los grandes atractivos de Entrimo, su paisaje que conjuga sierras agrestes con otras suaves y en las que llama la atención los conjuntos de piedra granítica..
    El granito es la roca predominante en el Parque Natural . Estas rocas poseen una gran resitencia a la erosión y dan lugar a formas erosivas muy vistosas como los "bolos" graníticos .



    Montaña de Guxinde a Meixueira
    Algunas veces los bolos acabaron reposando unos sobre otros dando lugar a las "pedras cabaleiras".
    En la frontera de A Meixueira hay un mirador desde donde podemos ver este espectacular paisaje granítico.

    Os dejo algunas fotos y si vais por allí no olvideis mirarlas con atención, seguro que con un poco de imaginación acabareis encontrando rocas con formas de tortuga, águila...

    Carretera de Guxinde a Meixueira

    viernes, 19 de agosto de 2011

    La empanada de forquellas

    Otra de las cosas más interesantes de Entrimo, al menos para los que nos gusta comer, es la gastronomía.
    Imagino que muchos platos que hacían antiguamente las familias de Entrimo se habran ido perdiendo como por ejemplo la empanada de forquellas, o empanada de maiz de Entrimo.
    Yo la descubrí hace dos años cuando fuí a Ferreiros en el mes de mayo y pude ir a la fiesta de la "Carne de cachena e empanada de forquellas" que desde hace unos años viene organizando el Concello.
    Mis padres y mis tias comentan que antes era un pláto típico de la zona.
    Es una empanada diferente porque no va en capas sino que los condimentos van mezclados con la masa.
    Os dejo una receta que he encontrado por si alguien quiere recordar viejos sabores

    Empanada de forquellas

    Ingredientes:
    1/2 kg. de harina de maíz.
    100 gr. de harina de centeno.
    1 nuez de levadura prensada.
    1 cebolla grande.
    200 gr. de jamón.
    200 gr. de tocino.
    2 chorizos.
    200 ml. de aceite.
    Agua.
    Sal.

    Preparación:
    Primero se disuelve la levadura en un vaso de agua templada con la sal. Una vez disuelta se añade a un recipiente donde habremos puesto la harina de maíz y centeno. Mezclamos todo hasta formar una masa, vertiendo más agua si fuera necesario.

    Después tapamos  la masa con un paño y dejamos en reposo durante 1 hora para que levante.
    Mientras ponemos una sartén al fuego con aceite; freimos la cebolla pelada y picada y añadimos el chorizo en rodajas, el tocino y el jamón en trozos.

    Cuando hayamos freído todo lo mezclamos con la masa una vez que haya subido y la colocamos extendida en una placa de horno previamente enharinada. Meter a horno medio hasta que esté cocida y dorada.

    ¡Buen provecho!

    jueves, 11 de agosto de 2011

    O Pedreiriño

    Hoy voy a abrir una nueva sección en el blog. La sección de "Lugares especiales de Entrimo".
    Lugares que han sido testigos de vivencias importantes para los entrimeños.
    Empezaré con el mirador del Pedreiriño.
    Hace unos veinte años, e imagino que todavía lo sigue siendo hoy en día, era el lugar preferido para hacer las fotos del álbum de boda por sus preciosas vistas.
    Estatua de San Rosendo no Pedreiriño
    La estatua de granito de San Rosendo, hecha por el escultor orensano Xosé Cid en el 1981,
    las fuentes de agua, las mesas de piedra... han sido durante años testigos de los primeros momentos vividos por las parejas como recien casados.





    Mirador do Pedreiriño en Entrimo
    ¡Imagino que muchos de los entrimeños que se hayan casado en Entrimo recordaran el dia de su boda al ver las fotos del mirador!
    Vistas da Terrachán desde o Mirador do Pedreiriño

    miércoles, 10 de agosto de 2011

    Lesma

    Sería bo ter unha mascota do blog. ¿Qué vos parece unha babosa?. Poderiamos chamala Lesma, que é o nome polo cal se coñece en Entrimo, non sei se é o correcto, se alguén o sabe que diga algo!
    Aquí en Cataluña vou moitas veces de excursión por zonas de campo e montaña e nunca encontrei ningunha , así que debe ser raro velas fora de Galicia.
    ¡Creo que pode ser un animal que represente moi ben Entrimo!
    Babosa negra

    lunes, 8 de agosto de 2011

    Reserva da Biosfera

    Como case todos os entrimeños sabemos o municipio de Entrimo forma parte do Parque Natural Baixa Limia-Serra do Xurés pero o que pode que alguns xa non saben é que este parque foi declarado no 2009 pola UNESCO Reserva da Biosfera.
    Aquí van algunhas fotos que demostran que o nomeamento é ben merecido!!!


    viernes, 5 de agosto de 2011

    Benvidos

    ¡Bienvenidos a este blog!, que nace con la ilusión de ser un punto de encuentro para todos los entrimeños. Un lugar donde podamos compartir experiencias, conocimientos, tradiciones, anécdotas…y todo lo relacionado con esa tierra maravillosa que es Entrimo.