Unha historia de éxito con orixe en Entrimo

Agora que só se oe falar de crise por todas as partes déixovos aquí unha historia de éxito protagonizada por Evaristo, un entrimeño nacido en Queguas. 
Este é un pequeno extracto do artigo aparecido no diario La Region hai dous días.


"Asegura que sus recuerdos de infancia darían para un libro, y así podría ser, sobre todo teniendo en cuenta las vueltas que ha dado la vida de Evaristo González, hoy propietario de una de las mayores empresas de confección de trajes de comunión de España.


Desde Aljucer, Murcia, localidad en la que reside y fijó la sede de 'Carmy', pues así se llama la sociedad, hace más de tres décadas, recuerda nítidamente como era su vida de niño en la aldea de Queguas, en Entrimo. 'Tuve una infancia feliz aunque subsistía a base de la leche de las vacas y el pan de centeno y maíz'; así arranca el recorrido por su memoria Evaristo González, que hoy tiene 59 años.

Cuidando del ganado, robando castañas y consiguiendo sietes en el pantalón al trepar por los árboles para coger cerezas, transcurrieron los primeros 12 años de su vida. También acudía a una escuela pequeña, con pocos alumnos 'pero con una muy buena maestra que seguramente haya influido en que esté donde estoy'. Fueron también los años del recuerdo de la matanza y de aprender a herrar caballos, que aún sabe, pero también los años del estraperlo con Portugal, no en vano vivía en la raia. En definitiva, una vida de contrastes y polifacética...."

Artigo completo aquí:

http://www.laregion.es/noticia/210348/camino/emprendedor/

As sete virxes de Anamán

Dise por todas as partes que Galicia é terra de lendas e meigas...

Algunha que outra tamén se conta por Entrimo, como a das sete virxes.

Mais dunha vez, xa dende pequena, escoiteina pero non me acordaba ben dela. 

Recordaba que miña avoa contaba que eran sete virxes que en busca de capelas e igrexas todas corrían pra coller os mellores sitios. Unha delas quedouse de última e foi parar a Peneda (Portugal), que era o lugar de peor acceso. Pero foi reconpensada polo esforzo e como decía miña avoa "onda as outras van a pares e a Peneda a millares".

Xa esquecera cuales eran as sete virxes ata que encontrei a lenda na páxina de Galicia Encantada. 

Aquí a tendes:

As sete virxes de Anamán

Próxima á Pena de Anamán, a mesma onde se agachaba o sonado bandoleiro Xan das Congostras, hai unha capela dedicada a Santa Ana, e un dito: Eu hei de subir ó ceo por unha cinta de la; teño de levar comigo á Señora de Anamán. A Sobreira, Ferreiros, Entrimo Pois preto desta capela hai unha pena cunha fendedura da que saíron sete irmás que se convertiron en virxes e residen agora naquela comarca, repartidas da seguinte maneira: Na provinccia de Ourense quedaron catro: unha é a do Viso, en Lobeira; outra está no Xurés, en Lobios; a outra na Sobreira, Ferreiros de Entrimo (este lugar tamén se ten como berce das sete irmás) e a cuarta é a da Carballeira, en Queguas de Entrimo.  A Carballeira, Queguas, Entrimo As tres que se foron a terras portuguesas son a de Boavista en Asiera, a Virxe da Peneda e a de Anamán que é a Santa Ana da capela que dixemos ó comezo.

BIBLIOGRAFÍA Fonte: RISCO, V., Geografía General del Reino de Galicia. Provincia de Orense, (dirixida por F. Carreras Candi), Casa editorial Alberto Martín, Barcelona, s/d.

Vídeo da ruta de Queguas en Entrimo

Fai uns días escribía sobre a ruta de Queguas.
Déixovos un vídeo que encontrei do programa da TVG "Botarse ao monte" onde da man de Sindo o presentador ensínanos esta ruta por Entrimo.

A Ruta de Queguas en Entrimo

Unha das actividades que máis me agrada facer en Entrimo é o sendeirismo.

Así que hoxe vouvos falar dunha das miñas rutas preferidas: a Ruta de Queguas (P.R-G27)

Nesta ruta ademais  dunhas panorámicas de película podemos ver As Cortes de Carballeira e o dólmen, coñecido como "Casa dá Moura", da época do Neolítico.

A ruta fai 6,5 km aproximadamente e pódese facer nunhas 2-3 horas. É de dificultade media porque ten algunhas subidas pero o camiño é moi transitable e está ben sinalizado. Non ten perda.  
Iniciamos e finalizamos a ruta no mesmo punto, en Queguas.

Collemos a pista que parte da aldea de Queguas, veredes o letreiro indicando o inicio da ruta. Ata chegar ás Cortes da Carballeira gran parte da ruta transcorre por un camiño empedrado entre terreos. 

Nótase que noutras épocas o camiño foi moi transitado polos carros de vacas, aínda se poden ver os sucos que deixaron as rodas na pedra.

Capela dá Ascensión

Non é de estrañar que ás cortes se chamen "Ás Cortes dá Carballeira" porque os carballos que ten arredor son espectaculares. Soamente por ver os carballos e a Capela dá Ascensión xa paga a pena o percorrido.
Unha vez pasadas ás cortes o camíño énchese de monte.

Media hora máis tarde chégase á chaira onde está a "Casa dá Moura", monumento funerario dos homes da prehistoria. 
Vendo o sitio, un entende que fose un lugar ideal para as tribos neolíticas que tiñan na caza unha das súas fontes principais de supervivencia. A altura rolda vos 1.000 metros e o monte é baixo.

Dómen "A Casa dá Moura"

Dende alí temos unhas vistas da Serra de Queguas e das montañas graníticas da Serra do Leboreiro inmellorables.
De regreso a Queguas o camiño, de baixada suave, permítenos disfrutar da paisaxe.